Deze blog wordt door Google Chrome niet goed weergegeven. Gebruik internet explorer.
Een kerstcadeau in de vorige eeuw.
Het liep weer tegen kerst. Traditioneel gingen er een aantal mensen van onze kerk naar het ziekenhuis. Ik was nieuwsgierig en mocht een keer mee. In het ziekenhuis gingen we allemaal een andere kant op, opzoek naar bed blijvers met kerst. Wij waren gewapend met een presentje en het blad de strijdkreet. Ik zwierf door uitgestorven gangen en probeerde voorzichtig te kijken in de zalen. Er was geen teken van leven te bespeuren. Iedereen was naar huis gestuurd. 
Eén zaal was dicht. Voorzichtig opende ik de deur. Daar zag ik Maria. Ze leek het echt.
In het bed lag een mevrouw te stralen met een pas geboren baby in haar armen. Nog nooit had ik een vrouw zo gelukkig gezien. Zelfs de aanblik van mij verduisterde haar blik niet.
Zachtjes deed ik de deur weer dicht en stond versuft in de verlaten gang. Aan haar geluk was niets meer toe te voegen. Mijn kerst cadeau had ik binnen.
Pas jaren later zag ik dezelfde gelukzalige blik in de ogen van mijn eigen vrouw, die net moeder was geworden.
Adriaan
|